Εμφάνιση απλής εγγραφής

dc.contributor.advisorΧαραλάμπους, Μαριάννα
dc.contributor.authorΒασιλείου, Βασίλειος
dc.contributor.otherVasiliou, Vasilios
dc.coverage.spatialΚύπροςel_GR
dc.date.accessioned2018-07-12T09:45:12Z
dc.date.available2018-07-12T09:45:12Z
dc.date.copyright2018-07-11
dc.date.issued2018-05
dc.identifier.otherΔΜΥ/2018/00427el_GR
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11128/3535
dc.descriptionΠεριέχει βιβλιογραφικές παραπομπές.el_GR
dc.description.abstractΕισαγωγή: Οι καρκίνοι του πρωκτού είναι σπάνιοι και αντιπροσωπεύουν το 2% των γαστρεντερικών κακοηθειών. Η επίπτωσή τους αυξάνεται, ιδιαίτερα στις γυναίκες. Η ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η ταυτόχρονη ριζική άκτινο-χημειοθεραπεία. Τα συνολικά ποσοστά πενταετούς επιβίωσης φθάνουν το 75%, το ποσοστό επιβίωσης ελεύθερης κολοστομίας κυμαίνεται μεταξύ 65-70% και το ποσοστό ολικής ανταπόκρισης φθάνει το 90%. Ενώ τα αποτελέσματα της θεραπείας είναι εξαιρετικά, οι συναφείς τοξικότητες είναι σημαντικές. Τα ποσοστά αναφερόμενης οξείας τοξικότητας βαθμού 3/4 φθάνουν μέχρι το 80%. Σκοπός: Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και τοξικότητας της ριζικής ΑΧΜΘ σε ασθενείς με πρωκτικό καρκίνο που θεραπεύτηκαν στο ΟΚΤΚ. Δείγμα και μέθοδος: Οι φάκελοι των ασθενών που διαγνώστηκαν με μη μεταστατικό πρωκτικό καρκίνο και θεραπεύτηκαν με ΑΧΜΘ μελετήθηκαν αναδρομικά σε σχέση με την αποτελεσματικότητα και την τοξικότητα. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ΜΤ σταδιοποίησης πριν και μετά τη θεραπεία. Αξονική τομογραφία (ΑΤ) πραγματοποιήθηκε πριν από την έναρξη της ΑΧΜΘ, κάθε 6 μήνες έως τα 2 χρόνια και ετησίως έως τα 5 έτη. Οι ασθενείς αξιολογούνταν κλινικά κάθε 3 μήνες για τα πρώτα 2 χρόνια και ακολούθως κάθε 6 μήνες. Η τοξικότητα καταγράφηκε χρησιμοποιώντας τα κριτήρια CTCAEv4. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρόνου από την εκδήλωση κάποιου γεγονότος πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας την ανάλυση κατά Kaplan-Meier. Αποτελέσματα: Από το 2003 έως το 2017 εξήντα εννέα ασθενείς έλαβαν ΑΧΜΘ. Η δόση ακτινοθεραπείας κυμαινόταν μεταξύ 5220-5940cGy. Η μέση ηλικία ήταν τα 63 έτη, με 38 ασθενείς να είναι γυναίκες και 31 άνδρες. Δύο ασθενείς είχαν νόσο σταδίου Ι, 22 σταδίου II, 9 σταδίου ΙΙΙΑ και 36 σταδίου IIIΒ. Η τεχνική IMRT χρησιμοποιήθηκε στο 56% των ασθενών. Η μέση και μέσος όρος παρακολούθησης ήταν οι 31 και 50 μήνες αντίστοιχα. Το ποσοστό πλήρους κλινικής ανταπόκρισης στους 3 μήνες ήταν 84%. Τα ποσοστά τριετούς συνολικής επιβίωσης, επιβίωσης ελεύθερης νόσου, επιβίωσης ελεύθερης τοπο-περιοχικής υποτροπής, επιβίωσης ελεύθερης μετάστασης και επιβίωσης χωρίς κολοστομία ήταν 85%, 82%, 87%, 89% και 82% αντίστοιχα. Η συνολική επιβίωση στην τριετία ήταν 100% για το στάδιο Ι, 89,5% για το στάδιο ΙΙ, 83,3% για το στάδιο ΙΙΙΑ και 75,2% για τους ασθενείς με στάδιο ΙΙΙΒ. Οι τιμές παρέμειναν αμετάβλητες μετά από 3 έτη παρακολούθησης. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στις επιβιώσεις μεταξύ των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν με IMRT έναντι CRT, εκτός από τη συνολική επιβίωση που ευνοούσε αυτούς που αντιμετωπίστηκαν με IMRT (p<0,023). Τα ποσοστά οξείας τοξικότητας βαθμού 3/4 ήταν: δερματίτιδα 43,5%, διάρροια 10,1%, πρωκτίτιδα 39,1%, συχνοουρία-κυ στίτιδα 2,8%, ουδετεροπενικός πυρετός 8,6%, θρομβοπενία 2,9% και λευκοπενία 13%. Η συχνότητα απώτερης τοξικότητας βαθμού 3/4 ήταν μικρή, με 2 ασθενείς να αναπτύσσουν συρίγγιο (2,8%) και 3 πρωκτική στένωση (3,3%). Ένας ασθενής ανέπτυξε δευτερογενή κακοήθεια (σάρκωμα) στα 4 χρόνια παρακολούθησης. Η οξεία δερματίτιδα βαθμού 3 ήταν συχνότερη σε ασθενείς που έλαβαν CRT (53,3% έναντι 35,9%), ενώ δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην οξεία διάρροια βαθμού 3. Η λευκοπενία βαθμού ΙΙΙ ήταν συχνότερη στους ασθενείς που θεραπεύτηκαν με CRT. Στους 3 μήνες παρακολούθησης η συχνότητα βαθμού I/II διάρροιας ήταν στατιστικά υψηλότερη στους ασθενείς της ομάδας CRT. Συμπεράσματα: Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα ασθενών με καρκίνο του πρωκτού που θεραπεύτηκαν στο ΟΚΤΚ. Τα ποσοστά επιβίωσης είναι συγκρίσιμα με εκείνα των δημοσιευμένων μελετών της βιβλιογραφίας. Τα συνολικά ποσοστά οξείας και απώτερης τοξικότητας βρίσκονται εντός των αναμενόμενων ορίων. Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό αυτής της μελέτης είναι η δυνατότητα σύγκρισης των αποτελεσμάτων μεταξύ των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν με CRT έναντι IMRT. Η συνολική επιβίωση ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με IMRT. Επιπλέον, τα ποσοστά τοξικότητας ήταν υψηλότερα στους ασθενείς με CRT. Στους 3 μήνες παρακολούθησης η συχνότητα βαθμού I/II διάρροιας ήταν στατιστικά υψηλότερη στους ασθενείς της ομάδας CRT.el_GR
dc.format.extent93 σ. 30 εκ.el_GR
dc.languagegrel_GR
dc.language.isogrel_GR
dc.publisherΑνοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρουel_GR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/closedAccessel_GR
dc.subjectΚαρκίνος του πρωκτού -- Ακτινοθεραπείαel_GR
dc.subjectAnal cancer -- Radiotherapyel_GR
dc.subjectΠοιότητα ζωής ασθενώνel_GR
dc.subjectQuality of life in patientsel_GR
dc.titleΑποτελεσματικότητα της ακτινο-χημιοθεραπείας (ΑΧΜΘ) σε ασθενείς με καρκίνο του πρωκτού που αντιμετωπίστηκαν στο Ογκολογικό Κέντρο της Τράπεζας Κύπρου (ΟΚΤΚ): 15 χρόνια εμπειρίαςel_GR
dc.typeΜεταπτυχιακή Διατριβήel_GR
dc.description.translatedabstractIntroduction: Anal cancers are rare, accounting for 2% of gastrointestinal malignancies. Their incidence is increasing, particularly in women. The current standard of care is concurrent RCT. Overall 5 year survival rates are 75%, colostomy free survival rate is 65-70% and complete pathological response rates reach 90%. While treatment outcomes are excellent, associated toxicities are significant. Clinician-reported acute grade 3/4 toxicities can be as high as 80%. Aim: To evaluate the effectiveness and toxicity of radical RCT in patients with anal cancer managed at the BOCOC. Sample and Method: The files of patients diagnosed with non-metastatic anal cancer treated with radical RCT were retrospectively reviewed in respect to effectiveness and toxicity. All patients underwent staging with MRI prior and post RCT. CT scans were performed prior to RCT onset, 6 monthly upto 2 years and yearly upto 5 years. Patients were clinically evaluated 3 monthly for the first 2 years and 6 monthly thereafter. Toxicity was recorded by using CTCAEv4 criteria. Statistical analysis of time-to-event data was done using Kaplan-Meier plots. Results: From 2003 to 2017 sixty-nine patients received RCT with 2 cycles of MMC-5FU. Radiotherapy dose ranged between 5220-5940cGy. Median age was 63, with 38 patients being females and 31 males. Two patients had stage I disease, 22 stage II, 9 stage IIIA and 36 stage IIIB. IMRT technique was used in 56% of patients and conformal RT (CRT) in 44% of patients. Median follow up (FU) was 31 months. Complete clinical response rate at 3 months was 84%. Three year Overall survival (OS), Disease free survival (DFS), Locoregional disease free survival (LDFS), Metastasis free survival (MFS) and Colostomy free survival (CFS) rates were 85%, 82%, 87%, 89% and 82% respectively. 3 year OS was 100% for stage I, 89.5% for stage II, 83.3% for stage IIIA and 75.2% for stage IIIB patients. Rates remained unchanged after 3y of FU. No significant differences in survivals were noted between patients managed with IMRT vs CRT, apart from OS that favoured those managed with IMRT (p<0.023). Acute grade 3/4 toxicity rates were: skin dermatidis 43.5%, diarrhoea 10.1%, proctitis 39.1%, cystitis-urinary frequency 2.8%, neutropenic fever 8.6%, thrombocytopenia 2.9% and Leukopenia 13%. Late grade 3/4 toxicity rates were minimal with 2 patients developing a fistula (2.8%) and 3 anal stenosis (3.3%). One patient developed a secondary malignancy (sarcoma) at 4 years of FU. Acute grade 3 dermatitis was more frequent in patients managed with CRT (53.3% vs 35.9%) whereas no differences were noted in acute grade 3 diarrhoea (10% each). Grade III leukopenia was more frequent in CRT patients. At 3 months of follow up year of FU grade I/II diarrhea was statistically higher in CRT patients. Conclusions: We herein report the results of a single institutional study involving patients with anal carcinoma. Survival rates are comparable to those of published literature data. An interesting characteristic of this study is the possibility to compare the results between patients managed with CRT vs IMRT. Interestingly OS was statistically significantly higher in patients treated with IMRT. Overall acute and late toxicity rates are within expected limits. Moreover toxicity rates were higher in CRT patients. At 3 months of FU grade I/II diarrhea was statistically higher in CRT patients.el_GR
dc.format.typepdfel_GR


Αρχεία σε αυτό το τεκμήριο

Thumbnail

Αυτό το τεκμήριο εμφανίζεται στις ακόλουθες συλλογές

Εμφάνιση απλής εγγραφής