Η διερεύνηση των στάσεων των εκπαιδευτικών απέναντι στη ψυχική νόσο και η συσχέτιση τους με δείκτες ενσυναίσθησης και αυτεπάρκειας μέσα στην τάξη
![Thumbnail](/bitstream/handle/11128/2518/%ce%94%ce%9c%ce%a5-2016-00352.pdf.jpg?sequence=4&isAllowed=y)
Προβολή/ Άνοιγμα
Ημερομηνία
2016-09-01Συγγραφέας
Χυδίρογλου, Λεμονιά
Μεταδεδομένα
Εμφάνιση πλήρους εγγραφήςΕπιτομή
Οι στάσεις των εκπαιδευτικών απέναντι στην ψυχική νόσο είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει τις αντιλήψεις των ανθρώπων στο σύνολο της κοινωνίας, αφού έρχονται σε επαφή με μεγάλη μερίδα των μελών της και μάλιστα μελών που βρίσκονται σε πολύ τρυφερή ηλικία. Σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία τα επίπεδα της ενσυναίσθησης μπορούν να επηρεάσουν τις στάσεις και τις αντιλήψεις των ανθρώπων απέναντι στους ψυχικά ασθενείς κι έτσι υποστηρίζεται ότι ενισχύοντας τη δεξιότητα της ενσυναίσθησης βελτιώνονται οι στάσεις των ανθρώπων απέναντι στην ψυχική νόσο. Επιπλέον, ένας ακόμη παράγοντας που φαίνεται να σχετίζεται με την ενσυναίσθηση και τις στάσεις είναι οι αντιλήψεις αυτεπάρκειας των εκπαιδευτικών.
Σκοπός
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει τη σχέση των στάσεων απέναντι στην ψυχική ασθένεια, την ενσυναίσθηση και την αυτεπάρκεια μέσα στην τάξη.
Μέθοδος
Στη μελέτη συμμετείχαν 100 εκπαιδευτικοί, άνδρες και γυναίκες, από σχολεία του νομού Πέλλας και Ημαθίας. Στην έρευνα χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια Βasic Empathy Scale (BES; Jollife & Farrington, 2006), Teachers Sense of Efficacy Scale, (TSES, Tschannen-Moran & Woolfolk-Hoy, 2001) και το Opinions Towards mental Illness (OMI, Cohen & Struening, 1962). Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με τη χρήση της ανάλυσης συσχετίσεων και της ανάλυσης παλινδρόμησης. Επιπλέον, διαφορές ανάμεσα σε ομάδες διερευνήθηκαν μέσα από τη χρήση του κριτηρίου t και της ανάλυσης διακύμανσης. Για την ανάλυση των δεδομένων έγινε χρήση του προγράμματος IMB SPSS Statistics 22.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα φανέρωσαν ήπιες στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μόνο ανάμεσα στην υποκλίμακα της Συναισθηματικής Ενσυναίσθησης και τρεις από τις τέσσερις υποκλίμακες των Στάσεων απέναντι στην Ψυχική Ασθένεια – Στίγμα (r = .24, p < .05), Ανθρωπισμός (r = -.31, p < .05), Ομαλοποίηση (r = -.24, p < .05). Επίσης, αναλύσεις παλινδρόμησης έδειξαν ότι μόνο η Συναισθηματική Ενσυναίσθηση μπορεί να προβλέψει σε μικρό βαθμό το Στίγμα, τον Ανθρωπισμό και την Ομαλοποίηση.
Συμπεράσματα
Μελλοντική έρευνα θα ήταν χρήσιμο να συμπεριλάβει μεγαλύτερο αριθμό δείγματος, ίση αναλογία ανδρών και γυναικών και να διερευνήσει περισσότερο εστιασμένα την επίδραση της Συναισθηματικής Ενσυναίσθησης στη διαμόρφωση των στάσεων απέναντι στην ψυχική νόσο.