Μυοσκελετικοί εργασιακοί τραυματισμοί των φυσιοθεραπευτών: αίτια και οι επιπτώσεις
![Thumbnail](/bitstream/handle/11128/1404/%ce%94%ce%9c%ce%a5-2013-00182.pdf.jpg?sequence=4&isAllowed=y)
Προβολή/ Άνοιγμα
Ημερομηνία
2013-10-02Συγγραφέας
Κόνιαρη, Μαίρη
Μεταδεδομένα
Εμφάνιση πλήρους εγγραφήςΕπιτομή
Εισαγωγή: Oι φυσικοθεραπευτές εμφανίζουν υψηλά ποσοστά μυοσκελετικών κακώσεων που σχετίζονται με την εργασία. Λίγες έρευνες έχουν γίνει για το πώς οι φυσικοθεραπευτές επηρεάζονται από αυτές και τις ενέργειες που πραγματοποιούν με σκοπό την αποφυγή τους.
Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η συχνότητα των μυοσκελετικών παθήσεων στους φυσικοθεραπευτές και στους βοηθούς φυσικοθεραπείας, καθώς και οι παράγοντες κινδύνου και η αντίδραση των ίδιων απέναντι στους τραυματισμούς.
Δείγμα και Μέθοδος: Στάλθηκαν 124 ερωτηματολόγια με αλληλογραφία σε γραπτή ή ηλεκτρονική μορφή σε φυσικοθεραπευτές και βοηθούς φυσικοθεραπείας της Μακεδονίας, από τα οποία τα 102 επιστράφηκαν απαντημένα. Τα δύο θεωρήθηκαν άκυρα. Το ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 82.25%. Το ερωτηματολόγιο αποτελείται από 21 ερωτήσεις, από τις οποίες οι 8 είναι δημογραφικέ, ενώ οι υπόλοιπες διερευνούν τον αριθμό και το είδος των τραυματισμών που έχουν υποστεί οι ερωτηθέντες τα τελευταία 2 έτη. Αποτελέσματα: Το 64% του δείγματος έχει υποστεί μυοσκελετική κάκωση που σχετίζεται με την εργασία. Το είδος της κάκωσης που αναφέρθηκε συχνότερα είναι οι μυϊκή πόνοι και το μέρος του σώματος που έχει υποστεί κάκωση στους περισσότερους είναι η οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο κυριότερος παράγοντας πρόκλησης των τραυματισμών είναι οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις και ο κυριότερος παράγοντας επανεμφάνισης των συμπτωμάτων είναι η άρση των ασθενών. Περισσότεροι από τους μισούς προτίθενται να αλλάξουν επάγγελμα λόγω του τραυματισμού τους και οι περισσότεροι αποφεύγουν να σηκώνουν ασθενείς με σκοπό την αποφυγή των τραυματισμών.
Συμπεράσματα: Oι φυσικοθεραπευτές της Μακεδονίας παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά εργασιακών μυοσκελετικών τραυματισμών. Η αλλαγή εργασιακών συνθηκών εργασίας και αλλαγή συνηθειών των φυσικοθεραπευτών κατά την διάρκεια της εργασίας τους, κρίνεται αναγκαία.