Πρώιμη διάγνωση ανοϊκού τύπου διαταραχών σε άτομα που φροντίζονται απο προγράμματα "Βοήθεια στο Σπίτι"
![Thumbnail](/bitstream/handle/11128/123/%ce%94%ce%9c%ce%a5-2010-00033.pdf.jpg?sequence=4&isAllowed=y)
Προβολή/ Άνοιγμα
Ημερομηνία
2011-08-01Συγγραφέας
Στειακάκη, Μαρία
Μεταδεδομένα
Εμφάνιση πλήρους εγγραφήςΕπιτομή
Περίληψη
Εισαγωγή. Η άνοια αποτελεί παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την προοδευτική έκπτωση των νοητικών λειτουργιών του ατόμου. Πλήττει κυρίως άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών και δεν επιτυγχάνεται ριζική θεραπεία.
Η πρώιμη διάγνωσή της δημιουργεί προϋποθέσεις παράτασης της εμφάνισης των έντονων συμπτωμάτων, καθώς και της διατήρησης του καλού βιοτικού επιπέδου του ασθενή και του περιβάλλοντός του.
Σκοπός. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι ο εντοπισμός ατόμων με ανοϊκού τύπου διαταραχές, που εξυπηρετούνται από τα προγράμματα «Βοήθεια στο Σπίτι» των Δήμων Τεγέας του Νομού Αρκαδίας, Νέας Τρίγλιας του Νομού Χαλκιδικής και Χέρσου του Νομού Κιλκίς.
Δείγμα - Μέθοδος Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 182 άτομα που φροντίζονται από τα προγράμματα «Βοήθεια στο Σπίτι» των προαναφερόμενων Δήμων. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη χρησιμοποίηση του ψυχομετρικού εργαλείου Mini Mental State Examination (MMSE). Οι πιθανές διαφοροποιήσεις της γνωστικής λειτουργίας σε σχέση με το φύλο, αναλύθηκαν μέσω του t-test και οι πιθανές διαφοροποιήσεις του επιπέδου γνωστικής λειτουργίας σε σχέση με την ηλικία, αναλύθηκαν μέσω της one way analysis of variance.
Αποτελέσματα. Παρατηρείται ότι, η εμφάνιση της νόσου αυξάνεται με την αύξηση της ηλικίας, καθώς και ότι η άνοια επιδεινώνεται με την προοδευτική αύξηση της ηλικίας. Δεν επιβεβαιώνεται διαφορά επιπέδου γνωστικής λειτουργίας σε σχέση με το φύλο, αλλά το μέσο γνωστικό επίπεδο μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι σχεδόν ταυτόσημο.
Συμπεράσματα. Το MMSE παρέχει μια αδρή και αξιόπιστη εικόνα του γνωστικού επιπέδου. Η ένταξή του σαν δοκιμασία ρουτίνας, σε οργανωμένα προγράμματα που απευθύνονται σε ηλικιωμένα άτομα, μπορεί να συνεισφέρει στον έγκαιρο εντοπισμό ανοϊκού τύπου διαταραχών και να οδηγήσει στην άμεση θεραπευτική αντιμετώπιση των ατόμων αυτών, προωθώντας τη δευτερογενή πρόληψη και στηρίζοντας τους ασθενείς, την οικογένειά τους και γενικότερα το κοινωνικό σύνολο.