Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς σε διεθνές επίπεδο και η περίπτωση της Κύπρου.

Η παρούσα πτυχιακή διατριβή περιγράφει πώς ο διεθνής παράγοντας (Οργανισμός Ο.Η.Ε., Συμβούλιο Ασφάλειας, Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο), γενικά η ανθρωπότητα, προστατεύει την πολιτιστική κληρονομιά της. Επικεντρώνεται στις τέσσερις σημαντικές Συμβάσεις (Χάγης του 1954, Ουνέσκο του 1970, Unidroit του 1995 και Λευκωσίας το 2017) και εξετάζει εάν μπορούν να εφαρμοστούν στις τέσσερις πασίγνωστες υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας (μάρμαρα του Παρθενώνα, δράση του Cesnola στην Κύπρο, ψηφιδωτά της Κανακαριάς και η καταστροφή της Παλμύρας στην Συρία) και γιατί.
Επίσης γίνεται και έρευνα μέσω ερωτηματολόγιου ώστε να διαπιστωθεί το φαινόμενο της αρχαιοκαπηλίας στην Κύπρο όπως στατιστικά για την αρχαιοκαπηλία στις ελεύθερες και κατεχόμενες περιοχές. Η έρευνα εξετάζει και το γεγονός εάν υπάρχει συνεργασία με τις κατοχικές δυνάμεις στο θέμα της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς.